E-mail: 8,5 kB Animacja: 14,5 kB
Antropogeneza i archeologia na znakach pocztowych
 

Kult i magia w neolicie

Magia i kult — to jeden z najtrudniej uchwytnych, przy pomocy łopaty archeologa, aspektów życia ludności neolitycznej. Najliczniejsze informacje dotyczą oczywiście obrządku pogrzebowego i związanych z nim praktyk (por. grobowce megalityczne).


Plan grobu neolitycznego — szkielet zmarłego leżący w pozycji skurczonej na lewym boku, obok wyposażenie zmarłego: dwa (1?) naczynia stojące w nogach (kultura amfor kulistych?), a za nim widoczny zarys jamy grobowej.
Strzyżów koło Hrubieszowa
(3.05.1961)
Brak w katalogu A. Myślickiego. Prawdopodobnie jest to tylko próbna wersja datownika, która nie trafiła do eksploatacji ze względu na słabą czytelność głównego motywu. 3 maja 1961 roku w Strzyżowie stosowany był datownik okolicznościowy o tej samej legendzie, jednak ze zmienionym rysunkiem (dwa szkielety z grobu w Grotte des Enfants w Grimaldi we Włoszech)
Datownik: Strzyżów, 3.05.1961
Znaczek: Węgry 3892 A Znaczek: Węgry 3892 B Czworokątny (wym. 11,7×14,2 cm) gliniany ołtarzyk, z zakończeniami w kształcie głów barana, ludności kultury nadcisańskiej z okolicy Szeged (pow. loco, kom. Csongrád).

Zbiory: Magyar Nemzeti Múzeum (Muzeum Narodowe), Budapeszt (nr inw. 41/1935.1).
Węgry, Mi 3892 A i B
(15.04.1987)
Męska popielnica antropomorficzna, jedno z trzech tego typu naczyń z grobu nr3 w Center-Kőfej alja (pow. Ózd, kom. Borsod-Abaúj-Zemplén) ludności kultury ceramiki promienistej (inaczej kultura Pécel), grupa Ózd, czyli faza IIb KCP (2100–1850 BC). Obecność tego typu popielnic świadczy o kontaktach z zachodnią Anatolią (np. stanowisko Troja II).
Zbiory: Magyar Nemzeti Múzeum (nr inw. 59.14.8).
Węgry, Mi 3894
(15.04.1987)
Znaczek: Węgry 3894 A Znaczek: Węgry 3894 B
Datownik: Polignano a Mare (13.09.2005)
Polignano a Mare
(13.09.2005)
Ludzie wchodzący do hypogeum Manfredi (IV tys. BC) w Santa Barbara koło Polignano a Mare (prow. Bari, reg. Apulia).
Jest to prawdopodobnie jedyne duże, sztucznie zbudowane podziemne pomieszczenie, w którym nie składano zmarłych, a służyło bliżej nieokreślonym celom kultowym. Znajdują się tu dwie spore podziemne sale wydrążone w wapieniu, z wejściem w postaci pochylni. Na ówczesnych osadach kości dzikich zwierząt spotykane są rzadko, ale w hypogeum znaleziono tuziny czaszek jeleni ułożone w stos, wraz z muszlami i resztkami innych zwierząt, a także malowaną ceramikę typu Serra d'Alto.
Badaniami wykopaliskowymi na tym stanowisku kierował Alfredo Geniola z Cattedra di Paletnologia dell'Università degli Studi di Bari.
© Przeglądanie i czytanie gorąco zalecane, a kopiowanie fragmentów dozwolone.
Najlepiej oglądać w rozdzielczości 1024×768 lub wyższej

8*88